lobiblesi, 31 juli 2010
Nederland , Nieuw-Vennep 21°

Ik kan jou niet loslaten, Suriname!

We zijn weer terug! Ondanks dat we met beide benen weer op Nederlandse grond staan, zitten we met ons hoofd nog in Suriname. We kijken terug op een mooie en gezegende tijd, waarin we mochten genieten van het land, de kinderen en Gods grootheid door alles heen. Het nemen van afscheid was daarom erg moeilijk.

De laatste dagen voor vertrek zijn we nog druk bezig geweest. Maandag zijn we met z’n vieren nog even Paramaribo in geweest om spulletjes en afscheidscadeautjes voor de kinderen te kopen. Weer werden we geconfronteerd met het enorme verschil tussen arm en rijk. Er was een zwerver die we graag wat eten wilde geven, maar we mochten hem nergens mee naar binnen nemen. Hij werd zelfs weggestuurd van ons door bewaking van winkels. Het is zo hartverscheurend en frustrerend om te zien hoe er verschillend wordt omgegaan met mensen. Bakra’s (Nederlanders) worden als koning behandeld, zwervers als honden. Gelijkheid, zoals we dat in Nederland min of meer kennen, is daar totaal anders….

Dinsdag zijn Joëlle en Linda nog naar Bergendal geweest. De jongens waren twee weken geleden al geweest en de verhalen hier over maakten de meiden erg enthousiast. Ook zij hebben lekker gezwommen en door de bomen heen gezwierd en gezwaaid. Als extra hebben zij ook nog aapjes gezien! J
Voor de jongens was de dinsdag vooral om klusjes af te maken: ophogen van het erf, schoonmaak van de keuken en andere dagelijkse bezigheden. Kortom, ook zij hebben niet stil gezeten.

Woensdag gingen we weer richting de stad, maar nu een keertje niet om spullen te kopen. De zus van tante Hermine werkt daar bij het Ministerie van Financiën en vanuit de toren van dat gebouw kan je de hele stad bekijken. Na een paar stijle, krakkemikkige trappen te hebben beklommen, konden we genieten van het mooie uitzicht over de stad.
’s Middags hebben we nog een fotocollage voor hen in elkaar gezet, met de leukste foto’s van activiteiten die we hebben gedaan. Ook werden het haar van Joëlle en Linda nog ingevlochten door het nichtje van Hermine. Dus nu zijn het écht twee Surinaamse vrouwen (alleen de huidskleur laat nog te wensen over ).

De kinderen hadden maandagavond een showtje voorbereid om ons te bedanken. Na het eten van patat met kip, kregen we allerlei leuke stukjes te zien: modeshow, toneelstukje van een opa, grappig telefoongesprekje, clown, zang en dans. We waren erg onder de indruk wat ze allemaal hadden voorbereid en hebben erg gelachen.
Woensdagavond was het onze beurt. Wij hadden een liedje geschreven, waarin we over alle kinderen een stukje zongen. Ze moesten er allemaal erg om lachen! Daarnaast hadden we nog wat cadeautjes en voor elk kind een schriftje waarin we alle vier iets persoonlijks hadden geschreven. Tot slot werden alle kinderen, en wij ook, omgekleed in Surinaamse klederdracht, om vervolgens te gaan dansen. Haha, wat zijn de kinderen toch soepel (en wij niet!). Hierna een allerlaatste slaapbrasa en bosi, wat erg emotioneel was voor iedereen.

Donderdag was dan de dag van vertrek. Na alles te hebben ingepakt en opgeruimd in ons huisje, vertrokken we voor de laatste keer naar het kinderhuis. Toen de kinderen van school kwamen, hebben we dan echt afscheid moeten nemen en werd nog de zegen toegebeden. Een ontzettend mooi, maar ook zwaar moment. In de auto onderweg naar het vliegveld waren we de eerste kilometers ook allemaal stil en konden niets zeggen.
Op het vliegveld kwamen we nog mensen tegen die we de afgelopen weken hadden ontmoet, heel grappig dus. Onze vlucht vertrok om 17.20 en na bijna negen uur, landden we om 7.15 in Nederland.

Dit is de laatste blog geweest voor deze reis. De afgelopen blogs hebben we zoveel mogelijk verteld, maar om ons gevoel en de sfeer te omschrijven, moet je er zelf heen en het meemaken . Daarnaast zijn nog wel veel meer ervaringen en gebeurtenissen die we nog niet hebben verteld, maar die horen jullie vast nog wel een keer van ons.

We willen tot slot iedereen ontzettend bedanken voor alle bemoedigende reacties, gebeden en sponsoringen. Alle hulp heeft ons erg goed gedaan. Bedankt!

Liefs,
Joëlle, Jesse, Sjouke en Linda

Met HalloBuitenland.nl kun je Jesse, Joëlle, Sjouke en Linda in Suriname echt goedkoop bellen!